محمد کلانتری
3 روز تا گشایش
9 مرداد تا 23 مرداد 1405
بیانیهی نمایش:
«هیچ تصویری تنها به زمان خود تعلق ندارد. هر تصویر، پس از خود نیز به زندگی ادامه میدهد؛ در رسانهای دیگر، در صورتی دیگر و در نگاهی دیگر.»
تصاویر، به زمان پیدایش خود محدود نمیمانند. آنها در گذر زمان، از رسانهای به رسانهای دیگر منتقل میشوند، دگرگون میشوند و در زمینههای تازه به حیات خود ادامه میدهند.
آنچه استمرار مییابد، تنها یک نقش یا یک روایت نیست، بلکه شیوهای از دیدن، تصویر کردن و ساختن معناست؛ زبانی تصویری که در هر دوره، متناسب با افق تاریخی خود، بازخوانی و بازآفرینی میشود.
چهره و پیکره انسان از پایدارترین عناصر زبان تصویرند. از نسخه های مصور تا نقاشیهای دیواری، از نقاشی پشت شیشه و روی سفال و نقش فرش تا نقاشی معاصر این حضور پیوسته دگرگون شده است.
گاه به صورت شخصیتی اسطورهای یا آیینی، گاه در هیئت قهرمان، معشوق یا قدیس، و گاه در قالب چهرهای که به فردی مشخص ارجاع نمیدهد.///
این نمایشگاه از خلال همین تداوم شکل گرفته است.
آثار تاریخی در کنار آثار هنرمندان معاصر قرار گرفتهاند، نه برای آنکه رابطهای مستقیم یا تأثیری قطعی را اثبات کنند، بلکه بتوانند امکان مشاهده کیفیتی مشترک را فراهم آورند؛ کیفیتی که در موضوع، ماده، تکنیک، ترکیببندی، پالت رنگی، کیفیت خط، عناصر بصری و به طور کلی در منطق ساخت تصویر جریان دارد.
آنچه میان این آثار استمرار یافته، بیش از آنکه مجموعهای از ایدهها یا صورتهای ثابت باشد، شیوهای از اندیشیدن به تصویر است.
در این مجموعه، هر اثر گذشته را در افق تجربه امروز بازمیخواند و در عین حال، گذشته نیز امکان خوانشی دیگر از اکنون را فراهم میآورد.
در واقع زمان و توالی آن در تصاویر انباشته میشود. از این رو، نسبت میان آثار این نمایشگاه را نمیتوان تنها در قالب تأثیرپذیری یا شباهتهای صوری خلاصه کرد؛ این نسبت، در استمرار و دگردیسی زبانی- تصویری شکل میگیرد که در هر مواجهه، امکانات تازهای برای بیان پیدا میکند.
چهرهها و فیگورها، نقطهی اشتراک آثار این مجموعهاند. آنچه در این امتداد اهمیت دارد، ماندگاری یک تصویر نیست، بلکه توانایی آن در تغییر، جابهجایی و آفرینش معنا در زمینههای گوناگون است.
از همین رو، این نمایشگاه نیز در پی ارائه روایتی قطعی از نسبت گذشته و اکنون نیست؛ میکوشد امکانی کوچک برای دیدن این حرکت فراهم آورد، جایی که تصویر، در عبور از زمان و رسانه، همچنان به زندگی خود ادامه میدهد.