«باغ نور»: نمایش انفرادی هیوا علیزاده در پالاتزو مونتی

از دهم اردیبهشت ۱۴۰۱ مرکز فرهنگی پالاتزو مونتی (Palazzo Monti) میزبان نمایش آثاری از هیوا علیزاده در ایتالیاست. این نمایش انفرادی که «باغ نور» نام دارد، تا نهم خرداد برقرار است. ادورادو مونتی (Edoardo Monti)، مؤسس و مدیر مرکز پالاتزو مونتی، معتقد است آثار علیزاده به‌طور عمیقی ریشه در سنت کهن هنر ایرانی و به‌ویژه تکنیک‌های قالی‌بافی کرمان دارند و کارهای او برداشت‌های معاصری از هنر باستانی کشور زادگاهش هستند که به‌واسطه‌ی رنگ‌های زنده برجسته شده‌اند. 

تعدادی از آثار علیزاده بر دیوار‌های گالری آویخته شده‌اند و سه چیدمان نیز در وسط سالن قرار دارند که فضای سه‌بعدی آثارش را به‌خوبی نمایش می‌دهند. رنگ و نور از عناصر اصلی این چیدمان‌ها هستند که به‌واسطه‌ی جعبه‌نور (لایت‌باکس‌)هایی که در لایه‌ی زیرین آن‌ها قرار گرفته‌اند، نمایان‌تر شده‌اند. عبور نور از میان رشته‌های بر‌هم‌انباشته‌شده‌ی نخ‌های رنگینِ چیدمان، یادآور بازی نور و رنگِ پنجره‌های بناهای تاریخی ایرانی‌ است که بر دیوارها و ستون‌های فضای درونی بنا نقش می‌بندد. آثاری که روی دیوار نصب شده‌اند نیز به همان‌اندازه اشباع‌شده از رنگ هستند؛ با این تفاوت که نسبت به چیدمان‌ها از فرم یکسان و تکرارشونده‌ای پیروی نمی‌کنند و اشکال متفاوتی دارند. فرم‌های هندسی‌ای که در ذهن مخاطبی که با فرهنگ و تاریخ ایران آشناست، طرح‌های الگوی فرش ایرانی را زنده می‌کنند. در حالی که به گفته‌ی ادورادو مونتی، که از بستر فرهنگی متفاوتی تماشاگر حضور رنگ و پویایی آن در آثار هیوا علیزاده است، تصاویر کلاب‌های کارائوکه (Karaoke clubs) و فضای فیلم «گم‌شده در ترجمه» (Lost in Translation) اثر سوفیا کاپولا (Sofia Coppola) را تداعی می‌کند و عناصری که منبع الهام هنرمند بوده‌اند، با تغییر مکان جغرافیایی دست‌خوش تفسیرهای تازه‌ای شده‌اند. 

هیوا علیزاده (متولد ۱۳۶۸، کرمان) که کار هنری خود را با نویسندگی و ساخت مستند‌های تجربی آغاز کرده، پس از مدتی تمرکز خود را بر خلق چیدمان‌های تندیس‌مانند معطوف کرده است. او از رنگ‌های طبیعت برای تولید آثار هنری خود الهام می‌گیرد و مخاطبان در آثارش، شاهد بازتولید این رنگ‌های روشن و زنده بر رشته‌هایی مومانند هستند. کارهای او در گالری‌های ایرانی و رویدادهای مطرحی در اروپا از جمله آرت‌ بازل سوئیس (Basel Switzerland) و نمایش گروهی «اگر دیوارها می‌توانستند صحبت کنند» در میلان و... ارائه شده‌اند. علیزاده در ابتدا کار خود را در مسیر هنری پدرش، که فیلمسازی تجربی است، آغاز کرد؛ ولی در ادامه و با گذشت زمان به بیانی شخصی در آثارش رسید. سنت قالی‌بافی زادگاهش با نگاه تازه‌ای که هنرمند به رسانه‌های جدید دارد، منجر به خلق آثاری شده‌ است که ریشه در هنر گذشته دارند. رشته‌های ظریف رنگی که فارغ از هر پیچیدگی و شلوغی، بستری را فراهم کرده‌اند که هر مخاطبی، از شرق گرفته تا غرب، پس از تماشای آن‌ها تفسیر شخصی‌اش را به زبان بیاورد. 

منبع تصاویر: صفحه‌ی اینستاگرام هیوا علیزاده