امیرحسین زنجانی در مجموعهی جدید خود، همراستا با آثار پیشینش به روایتی نقاشانه از تصویر قدرت به میانجی نمایش نظامیگری میپردازد؛ نمایش همزمان اما دوگانهی اقتدار و استیصال. او با ضرب قلمها و رنگهای اکسپرسیونیستی فیگورهای آشکار و نهانی را نمایش میدهد که در لباس نظام در صحنه حاضرند اما گروهی از آنها در مقام غالب و گروهی دیگر در جایگاه مغلوب ایستادهاند.