از نوروز تا آتش
علی پیجم و احمد امین نظر
4 ارديبهشت تا 8 خرداد 1405
بیانیهی نمایش:
سفره به مثابه صحنهای برای حضور، همنشینی و معنا. از نوروز و سفره هفتسین گرفته تا آیینهای چهارشنبهسوری و دیگر سفرههای آیینی، این چیدمانها نه صرفا مجموعهای از اشیا، بلکه بازتابی از یک جهانبینی هستند، که در آن با هم بودن به یک ارزش زیباییشناختی و حتی معنوی بدل میشود.
در تاریخ هنر ایران، به ویژه در دورههایی مانند نگارگری ایرانی و دوران صفوی، صحنههای بزم، ضیافت و گردهمایی، حضوری پر رنگ دارند.
این تصاویر، نه تنها نمایشگر خوراک و اشیا هستند، بلکه روایتگر لحظهای از همزیستیاند، لحظهای که در آن انسانها در کنار یکدیگر، معنا را تجربه میکنند.
سفره یک جمع مشترک است.
هنرمندان
