بیانیه نمایش:

نه موجودی در درون سنگ پیر می‌شود، نه کودک فرشته‌ای از لابه‌لای ابرها سر بیرون می‌آورد. با این همه، عالم آثار محمد خلیلی با آنچه مطابق عادت واقعیت می‌نامیم فاصله دارد، نیز با آن وادی که به طور معمول رویاگون و خیالین نام می‌نهیم.

عناصر آثار او از ابر و آسمان گرفته تا سنگ و آب و علفزار عناصری آشنا و زیسته‌اند؛ این آثار بیش و کم با نظمی طبیعی هماهنگ می‌نمایند ولی حواس ما را غافگیر می‌کنند.

ادراک ما در مواجهه با آن‌ها به تلاطم می‌افتد.

این تصویرها ظاهری فصیح و آرام دارند اما در بطن‌شان ضربان اشتیاقی ناگهانی، دلهره و میلی دیرین همواره افزون می‌شود.

بخشی از نوشتاری با عنوان؛ "امر شگفت: کشف دوباره واقیعت" به قلم وحید حکیم، فصل‌نامه‌ی حرفه:هنرمند، شماره ۶۷