15 تير تا 29 تير 1403
بیانیهی نمایش:
به گسست آری بگویید
چه گسستی؟ گسست از آن قدرتهایی که هستند از خود مفهوم قدرت و از هر کجا که قدرتی در چنگ گرفته است.
موریس بلانشو///
از چه باید گسست؟ این شاید پرسشی بنیادین است. آثار این نمایشگاه تلاشی هر چند کوچک، دعوتی است برای خروج از رویههای مالوف، یا سرکشی از آنچه که میخواهد همه چیز را منضبط و همسان کند. اینجا گسست از دو چیز رخ میدهد، نخست نمایش آنچه که برای بخش بزرگی از جامعه اندیشدنی است و نه دیدنی و دوم گسست از آنچه هنر را در بازار یا در سیاست تفسیر میکند.
در این نمایشگاه بخشی از تصاویر میتوانند مازاد یا حاشیهای قلمداد شوند اما خارج از مرکز بودن پروژه بودن رجوع به آرشیو و معاصریت مولفههایی است که میتوان نشانههای آن را در یک به یکشان یافت; آثاری که هر کدام با مسالهمندیهای متفاوتی پدید آمدهاند اما خصیصههای مشترک آنها را گرد هم آورده است.
فراموش نکنیم که مرکزیت به جغرافیا تقلیل پیدا نکند که بگوییم تهران به عنوان پایتخت و اطراف آن... مرکز همان کانون تمرکز ،قدرت ثروت، شبکهی روابط و .... همهی آن چیزی است که امکان دیده شدن و خوانده شدن دیگر فضاها را کمرنگ یا ناپدید میکند.
از چنین وضعیت اضطراری که آن را همگی زندگی میکنیم نباید گریخت میبایست از آن گسست و مسیر نو را بنا کرد بر روی ویرانهها و فضاهای از کف رفته.
محمود مکتبی
نمایشگاهگردان:
هنرمندان
-
- مجتبی امینی -
- حامد جابرها -
- صالح تسبیحی -
- مرجان قربانی -
- علی منوچهری -
- آیدین باقری -
- شیما راستین -
- غزل فلاحمهر -
- زهرا جعفرپور -
- شقایق کامیار
در این نمایشگاه
شیما راستین
صالح تسبیحی
علی منوچهری
مرجان قربانی
نمای چیدمان
