سخن گفتن از مفاهيمی كه دوگانه‌ی «ژرفا و تكرارِ بی‌پايان» را با خود حمل می‌كند، مستعدِ بيشترين ابتذال است. جنگ و صلح، اين دو مفهومِ در‌هم‌تنيده، يكی از ژرف‌ترين و تكرارپذيرترينِ آنهاست كه از يك سو، سوژه‌ی خلقِ بزرگترين آثارِ ادبي و هنری، و از سويی ديگر، گرفتارِ تقليدها و برداشت‌های ميان مايه‌ی فراوانی بوده است.