بیانیه‌ی نمایش:

موجودات اسطوره‌ای ایران، جن‌ها، دیوها، لولوها، بخشی از باورها و فرهنگ بومی مردمان ما هستند. 

اهمیت این بخش از فرهنگ عامه ما تحت الشعاع اعمال بزرگ قهرمانان و قدرت‌های خارق‌العاده آنها قرار گرفته و با تغییر شیوه‌های زندگی و روی آوردن بیشتر به شهرنشینی این شخصیت‌ها و قصه‌های آنها رنگ باخته. 

با این وجود، این داستان‌ها به عنوان بخشی از سنت بزرگ قصه‌گویی ما در طول قرن‌ها دوام داشته اند.

این موجودات تخیلی مرموز و اغلب ترسناک هستند و ریشه در ترس از ناشناخته‌ها و آسیب‌پذیری مردم دارند.

شقایق سوزنکار وظیفه به تصویر کشیدن این موجودات افسانه‌ای را بر عهده می‌گیرد. ///

هنرمند تلاش می‌کند تا با ساخت تصویری از آنها حضوری تازه برایشان تصور کند. 

همانند قصه گویان و راویان قدیمی؛ گوسان‌ها، خنیاگران و نقال‌ها، هنرمند داستان‌های این موجودات را بازگو می‌کند و به این واسطه طرز فکر افرادی را که در طول قرن ها آنها را خلق کرده‌اند، نیز دوباره به جهان مدرن منتقل می‌شوند.

هنرمند با بازگویی این داستان‌ها و پیوند دادن آنها با رسانه‌ای دیگر، تلاش می‌کند تا آنها را دوباره زنده کند. 

چرا که ناپدید شدن هر بخشی از فرهنگ ما می‌تواند منجر به خسارات بیشتری بر هویت جمعی ما به عنوان یک فرهنگ و مردم شود.

در نقاشی‌هایی با محیط هایی که شبیه تئاترهای کوچک هستند، با پالت های رنگی جذاب و اغلب با خطوط مدور و با جزییات تامل برانگیز، هنرمند سفری را برای شناخت و بازیابی آغاز می کند که در عین حال انعکاس صداهایی از گذشته هستند.

مسیر خودشناسی هنرمند نیز به موازات این سفر پیش می رود و پرسش هایی در در مورد هستی و نیستی مطرح می کند: گفتگویی درونی از سرگردانی و سرگشتگی، بین واقعیت و تخیل.