بیانیه‌ی نمایش:

مفهوم «بلاگردان» در سنت‌های آیینی، همان‌طور که جیمز جورج فریزر در شاخه زرین توضیح می‌دهد، سازوکاری برای انتقال نمادین شر، گناه و بحران جمعی به یک پیکر و سپس حذف آن است.

این مجموعه با احضار این منطق کهن به زمان حال، بدن را نه به‌عنوان یک سوژه فردی، بلکه به‌مثابه میدان نیروهای اجتماعی بازنمایی می‌کند. فیگورها در وضعیتی تعلیقی میان انسان و نشانه، و میان حضور مادی و کارکرد نمادین قرار دارند.

لایه‌های رنگ و تأکید بر زخم‌ها و گسست‌های بصری، استعاره‌ای از فرآیند انتقال و قربانی هستند. این آثار در مرز میان آیین و امر اجتماعی، نشان می‌دهند که منطق قربانی همچنان در ساختارهای معاصر قدرت و ناخودآگاه جمعی حضور دارد.