طناز عدلی
28 دى تا 7 بهمن 1403
بیانیه نمایش:
آنجا که هراسی نیست، ترسی از قضاوتها و یا نشدنها و فراقها معنا نمیگیرد، گویی که بیداری در خفتن است.
آنگونه که حافظ جدایی را در رویا، وصال میبیند: دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی
یا جایی که امید در خواب از شعر سیدعلی صالحی معنا میگیرد: هنوز خواب میبینم که ابری میآید و من را تا سرآغاز روییدن بدرقه میکند رویای دور از قید و بندها در جهانی آزاد و نبردهایی از عدل که یا گذشته را بیدار میکند و یا آینده را تمنا دارد، همگی در آن لحظهی خفته، بیدار میشوند.
خیال در آثار طناز عدلی همیشه پدیدار شده و این بار با دستانی بازتر و رهاتر به بعدهای دور از اکنون و لحظههای زمینی رسیده است.
عناصر آثار او با بهشتی فرضی عجین شده است و در بعضی آثار از دور شدن رویای بهشت با حضور تکنولوژی خبر میدهد.