7 روز تا پایان
8 خرداد تا 25 خرداد 1405
بیانیهی نمایش:
پنجره خانه رو به دماوند باز شد و خورشید از مشرق، درست از پشت کوه دماند طلوع کرد، برفها میچکیدند بر سنبل پشت پنجره، تا حیات را جاری کنند،
از کوچه صدای آواز آمد، به کوچه رفتیم، ما میان میدا نقش جهان بودیم، بوی کاشی میآمد، بوی کاشی، نقش جهان را گرفته بود، بهار بود، ناگهان صدایی از پشت پرچینها آمد:
چه کسی بود صدا زد سهراب؟؟ اشنا بود صدا. کاشان سراسر آبی شد، آبی کاشیها، آبی آسمانی که در شب، پارچهای از ستاره میشد، باد میپیچید و بادگیرها آواز میخواندند، نقشی از طلا بر کویر نشسته بود که نامش یزد بود،
تابستان شده بود و خرماها، زیر آفتاب کرمان پخته میشدند، شب بود، پارچهای از ستاره از آسمان کویر بر سرمان کشیده شد، خیش خیش برگهای پاییزی، باغ شازده را پر کرد، برگها بر حوض ماهان ریختند و بر دریا جاری شدند، جاشوها، ر
وزها سوار بر دوچرخه، جنوبیترین آوازها را خوانند، صدای ضربههای فرهاد بر بیستون میآمد ، بر سرش برف میبارید و کوه را میکند، تا جهان شیرین شود،
و ما در تمام آنها جاری هستیم و در نقطه نقطهاش ریشه داریم، ریشهای قدیمی، که کهنتر از خاک است.
و خاک ،همان خاک نجات دهنده، همواره بعد از زمستان، با باد صبا عطر بهار نارنج، شیراز را به شمال می رساند.
ما هزاران سال است به ساز خودمان با یکدیگر به رقص در آمدهایم، این خانه پر از رقص و آواز است و غروبی ندارد.
هنرمندان
-
- شاهپری بهزادی -
- مهرداد افسری -
- فرهاد مفوز -
- زهرا قیاسی -
- یاسی علیپور -
- هدی بلوطی -
- ندا سعیدی -
- لیلا قندچی -
- ژینوس میثاقی
در این نمایشگاه
ژینوس میثاقی
فرهاد مفوز
