دنیای فارغ از معنی در  دنیای پسا پست مدرن، ماهیت اشیاء را در حد بازیچه‌ای در دست کودکی بازیگوش به هر سو می‌کشاند. هنر و هنرمند در معنای انسان با‌فضیلت در این وادی، دق الباب می‌کند عالم معنا را، تا بیابد کلامی را که خلق کند به نگاه بدیع خویش هر آنچه را که نادیدنی‌ست.

صفر سِفری است از بودن به شدن. از تهیتی که خلق معنا می‌کند در عالم واقع.  واقعیتی که حقیقتی را در کنه خود مستتر دارد که پری‌رو تاب مستوری ندارد.

واژه به فرم تبدیل می‌شود در نمایشگاه صفر به توان صفر و هنرمندان کوشیده‌اند بشنوند از نی تا هویتی تازه خلق کنند معنا را، در اندیشه دنیای پسا پست مدرن.

و به قول مولانا:

هین سخنی تازه بگو تا دو جهان تازه شود

وارهد از حد جهان بی‌حد و اندازه شود

عباس مصفا