بیانیه‌ی نمایش:

من فکر می‌کنم «صوت» دو ويژگي شگفت‌انگيز دارد؛ اول گذر از آنچه جسميت دارد، مانند در و ديوار و ...؛ به بيان ديگر عبور كردن به مثابه روح!

دوم، ویژگی عبورپذيري از يكديگر.///

سازها در زماني مشخص همگي با هم صدايي را توليد مي‌كنند. صداي هر ساز، از اجسام و از يكديگر عبور مي‌كند و در نهايت ما صداي جديدي را مي‎شنويم كه حاصل نواخته‌شدن تمامي سازهاست. به عبارتي، نُت‌هاي اجرا شده از تَنِ يكديگر عبور مي‌كنند و به گوش ما مي‌رسند.

درست لحظه‌اي كه صدا ساز را رها مي‌كند نُت‌ها تا مقصد، در زمان سرگردانند.

اسب‌هاي اين مجموعه نيز به مانند صدايي كه هنوز مقصد خود را نيافته، سرگردانند؛ سرگرداني‌ای كه ناشي از اتفاقی مهيب است.

در اين مجموعه، همانند دورۀ بارُک که گويي نقاش، پرده‌اي از نمایشی ثابت‌شده در صحنه را به تصویر می‌کشید، تلاش داشته‌ام به تمامی فرم‌ها در ترکیب‌بندی دقت کنم؛ مانند کسی که برای نوشتن سمفونی با دقت به همۀ نُت‌ها فکر می‌کند.

هیچ فرمی دستکاری نشده است و هر آنچه می‌بینید حاصل همین‌ دگردیسی شبه ‌آوایی‌ست.

علیرضا جهرمی