بیانیه نمایش:

آغاز این مجموعه به سال ۱۳۹۹ با تمرکز من بر روی مفهوم «فشار» بود. دوره سختی را می‌گذراندم؛ چنان سخت که گویی در درون یک سلول تنم فشرده شده بودم.

چیزی را از سر می‌گذراندم که پیش از‌ «من» بسیاری از «ما» تجربه کرده‌اند. تجربه «آزار» ما را سرخورده می‌کند؛ چنان می‌فرشدمان که هیچ کجا امن نیست و بدن آن بار زایدی است که بیهوده جابه‌جا می‌شود و محمل رنجی بی‌پایان است.

از طراحی دل بریده و پناه آورده به چاپ، چوب را یافتم. تن بی‌گناه چوب، که چگونه در زیر فشار پرس چاپ، فشرده می‌شود و مقاومت می‌کند. من و او در دیالوگی مدام با هم بدون کلام سخن گفتیم.

چوب مرا به سرشاخه‌ها برد؛ به ساقه‌های جوان و کم‌خون که تیغ‌های تیز پرورانده بودند؛ به خون کمرنگ زرشک‌های معصوم بر سفیدی و سیاهی کاغذ. من تنه درخت بودم، ساقه آن، خار بودم و گل بودم و خون به‌جامانده بر کاغذ چاپ. من همه بودم؛ سلول را شکستم و رها شدم.

هیچا 

زمستان ۰۱///

درخت زرشک درختی شگفت‌انگیز است؛ دارای سطح مقطی با زردی خیره‌کننده، شاخه‌های انبوه و باریک پوشیده از خارهای بلند و تیز و میوه‌هایی کوچک و فراوان و ظریف همچون یک قطره خون.

هیچا خود را در تمام درخت مجسم می‌کند و این چاپ‌ها، که از نقش میوه‌ها و خارها و شاخه‌ها و تن درخت پدید آمده‌اند، گویی فرآیند گنجیدن اوست در یک ذره.

در انتهای این مسیر او از سیاهی‌ها و زردی‌ها رهیده، و از دل‌سرخی‌ها رنگ‌های دیگری را فراخوانده است. این مسیر برای او یعنی رهایی؛ یعنی دیگر نمی‌خواهم در دل یک ذره بگنجم؛ می‌خواهم بگویم و گفته شوم.

آثار این نمایشگاه زمان‌منداند؛ بدین معنا که تقدم و تاخر خلق آنها در دیدن و فهمیدن آثار مهم است. هنرمند در کشف و شهودی هنرمندانه در طی دو سال پرکتیس هنری خود را ادامه داده و هم‌زمان بـا آن در سفری درونی، از ابراز و بیانگری صرف احساساتش به روشنی‌بخشی و ژرف‌نگری در آن‌ها رسیده است.

در این مسیر دو ساله تمرکز او از مساله «آزار» و «فشاری که آزار دیده همیشه با خود حمل می‌کند» به مساله «رهایی» و «مقابله با آزار» معطوف شده است.

در حقیقت در خلق آثار مجموعه «سرخی من از تو»، هیچا در کنار پرکتیس و جست‌وجوی نقاشانه خود روندی درمانی را طی کرده است.

اگر چونان او بر این باور باشیم که هنر می‌تواند به‌سان درمان نیز دریافته شود، همدلی بیشتری با او خواهیم داشت؛ او ما را به دیدن ایـن مسیر از دید یک هنرمند دعوت می‌کند، مسیری که اگر چه می‌تواند برای هرشخص متفاوت از دیگری طی شده باشد، امـا درک مشترکی از آن در میان همه وجود دارد.

گالری شریف