این مجموعه در واقع کنکاشی شهودی و رفتاری کنشگرانه است که یکسال پیش فریوسفی آنرا با خلق مجموعهای به نام «شاخو» از چیدمان حجم حروف آغاز کرد. اما شاخو اینبار و در ارتباطاش با قفس، نمادی از یک پرنده اسطورهای نبوده و نیست و همین ویژگی در مواجهه با آن باعث میشود تا گزارههایی از کیفیات بصری و بدنمندی از آن در ذهن مخاطب تجسم یابد.
در این میان خطوط حجمیافته در بافتاری پیچیده، ساختاری ارگانیک را از همبستگی میان فرمهای خوشنویسانه (با جلوهای اندامگونه) و شعر و ادبیات به یکدیگر پیوند میدهند. جالب آنکه واسطهای که هنرمند برای نمایش مهارت و هنرش برگزیده، عاملیتاش را از ترکیببندیهای آزاد و رهای موجود در سنت سیاهمشق نویسی ایرانی میگیرد، حالآنکه نتیجه آن به شئای معاصر بدل میشود.
از طرفی، اقتباس مستقیم هنرمند از مضمونی خاص از شعر شاملو که در مسیر اندیشهورزیاش در کار با ماده خشن آهن و مبتنی بر چیدمانهایی اتفاقی و بداهه خلق شده، نوعی دینامیسم درونی و حرکت پویا را به مجسمهها القا میکند. پس آنچه در اینجا و اکنون اتفاق افتاده، روایتی متکثر و در عین حال مفهومی از حضور فرم حروفی آشنا در کاربستی سهبعدی و قفسمانند است که تا مرز هنری نیمه انتزاعی پیش میرود.///
این پرنده و قفسها که من آنها را «مجسمهخط»های معاصر فریوسفی مینامم، تصویری تازه از جهان امروز و کنشهای انسان معاصر به ناهنجاریهای پیرامونش است که با بیانی استعاری پیش روی ما نمایش داده میشوند؛ نوعی فریاد خاموش به شرایط جهان امروز که با اتکا به بنیانهای هنری سنتی که دیگر هیچ نشانهای از سنت در آن یافت نمیشود به ثمر رسیدهاند. این نمایشگاه فرصتی است برای بازخوانی اندیشههای خوشنویسی، که حالا از خوشنویسی عبور کرده و تشخصی رها از قیود سنتی یافته و بهدنبال رهاشدن از قفس، در جستجوی آزادیست.
کیانوش معتقدی
تهران پاییز ۱۴۰۰
