خوابِ جهان

بیانیه‌ی نمایش:

سال‌هاست جهان را تنها از جایگاه انسان دیده‌ایم؛ جهانی که گویی برای نگاهِ ما گسترده شده و رنگ، در خدمتِ تثبیت همین نگاه، طبیعت را به تصویری آشنا و قابل تملک بدل کرده است.

در این مجموعه، اما، رنگ از این نقش رها می‌شود. دیگر منظره را توضیح نمی‌دهد، بلکه خود به حضوری مستقل بدل می‌شود؛ حضوری که نگاهِ مالکانه‌ی انسان را به حاشیه می‌راند.

اینجا جنگل، آب و درختان دیگر پس‌زمینه‌ی حضور انسان نیستند. مقیاس جهان از قامتِ آدمی عبور می‌کند و منظره، استقلال خود را بازمی‌یابد. انسان می‌تواند در آن حضور داشته باشد، بی‌آنکه مرکز آن باشد.

رویایِ جهان از همین جابه‌جایی آغاز می‌شود: رؤیا دیگر رؤیای ما از جهان نیست؛ رؤیای خودِ جهان است. ما تنها برای لحظه‌ای در حاشیه‌ی آن ایستاده‌ایم؛ نه به‌عنوان مالک، بلکه به‌عنوان شاهد.