زندگی شهری و معماری بی روح و بی رحم کلانشهرها و به ویژه هیولاشهری چون تهران و افقهای مسدود و دیدهای محدود و محصور خود از عوامل آزار جسم و جان و دیدگان انسان معاصر است. در این شرایط نامراد افقهای باز دارایی گرانبهایی است برای چشمهای جویندهی عکاس حتی اگر در مقابلش و بین دیدگانش و افق فراخ رو به رو کسی، کسانی، چیزی یا چیزهایی وجود و حضور یابند.