باغِ گشمده

بیانیه‌ی نمایش:

منظره‌نگاری دلتنگی آدمی است برای جهانی که اکنون در دست نیست. چه بهشت عدن باشد یا شهر و دیاری که کودکی را در آن گذرانده‌ایم چه یک جاده‌ی ساده که انسان گرفتار در بند قرنطینه، از آن محروم مانده.

اما آنچه در نمایشگاه باغ گمشده از آثار هنرمندان سه نسل مختلف گرد آمده، علاوه بر آن خصلت غالب منظره‌نگاری، در لایه‌ی بعدی رازورزانه است.

در این آثار که بعضا دیگر منظره‌نگاری به معنای معهود کلمه نیز نیستند، هنرمندان به وضوح وجهی استعاری را پیش کشیده‌اند. وجهی استعاری که با گذشته و اکنون انسان ایرانی مربوط است.

از بعد صوری هم ارجاعات پنهان و آشکار به پیشینه‌ی هنر و فرهنگ ایرانی نیز در انتخاب آثار دخیل بوده. انواع ارجاعات در پالت، شیوه‌ی طراحی، حضور نور، طراحی و یا ترکیب‌بندی. این جمله برداشت‌های متکثر و متنوع از سرمایه‌ی هنری مشترک ما است.

همان سرمایه‌ای که در ساحت معنا نیز هنرمندان را به استعاره‌گویی و رازورزی کشانده است.

سعید باباوند| آبان 1403