بی نام بَرایِ بیژَن و مَنیژه

نمایشگاه‌گردان: تا هنگامی که یک اسیر در جهان وجود دارد، آزادی وجود ندارد. -سارتر داستان بیژن و منیژه از شاهنامه ی فردوسی برای من مترادف با تنهایی انسان معاصر است. فضای پاسیو با ارتفاع بلندش، چاهی شد برای بیژن، چاهی که بیژن (انسان) روزها و شب ها را در تنهایی سپری کرد. چاهی که درون آن طبقاتی ساختیم. سازه های دوکی شکل با منطق معمارانه، برج بابل را یادآور است. برج بابل به عنوان افسانه ی اصلی علت پیدایش زبان های مختلف دانسته می شود: در سرزمین شنعار در بابل، پس از سیل عظیم،آنان توافق کردند که برجی بلند بنا کنند تا به بهشت برسد