سیاهی ...؛ از رنگهای خاکستری توی اتاق پَر
شلوغی، سردرگمی و روزمرگی پرتلاطم زندگی که بر دنیای ما چیره گشته، دغدغه ای بود تا هنرمند عکاس را بر آن دارد دست به دوربین شود و مجموعه حاضر را گرد آورد.
حال اینکه «چرایی بر گزیدن زاغ» شاید پرسشی باشد که ذهن ماجراجوی بیننده را به خود مشغول کند، عکاس عنصر اصلی یا همان بازیگر نقش اصلی را زاغی پنداشته تا تداعی گر انسان امروزی باشد، سیاهی و سپیدی او را به مثابه تضادهای دوگانه ای دیده که انسان در گذرگاه عمرش به وفور با آن برخورد داشته است.