نغمه قاسملو در مجموعه عکسهای اخیر خود پیشنهاد جدیدی برای بودن و دیدن دارد.
عکاس اینبار نه از بیرون که درون سوژه خود میایستد . در قابهای نغمه قاسملو تلاش هنرمندی را میبینیم که با سفر به گذشته حضور امروز خودش را میسازد. حضوری که پذیرای سایهها و خشکیها و فراموشیها است.
همه چیز از وجود خودش سرچشمه میگیرد. نور و سایه و ابهام. سرخوشی و سرسختی و آشفتگی همه از آن خودش است.
در جهانی که برایمان گسترده هیچ چیز با او بیگانه نیست. در هر تکهای از دیروز و امروز جایی برای ایستادن وجود دارد.
جایی برای رسیدن به اکنون.
«ناهید رضایی»