پس از برف

بیانیه‌ی نمایش: 

پس از برف از پرسشی آغاز می‌شود که پاسخ روشنی برای آن ندارم: انسان چگونه می‌تواند در جهانی که بی‌انتها، ناشناخته و بزرگ‌تر از ادراک اوست معنایی برای بودن خود پیدا کند؟ 

شاید هر فقدان، ما را یک قدم به سوی این پرسش می‌راند و هر سکوت، فرصتی است برای شنیدن چیزی که در هیاهوی زندگی شنیده نمی‌شود. 

در این مجموعه، من بیش از آن‌که به جهان بیرون نگاه کنم، به لایه‌های درونی وجود خود بازمی‌گردم؛ به جایی میان خاطره و فراموشی، تاریکی و روشنایی، شناختن و ناشناخته ماندن. 

شاید نزدیک شدن به خود، نه رسیدن به یک پاسخ نهایی، بلکه پذیرفتن همین ناتمامی باشد؛ و شاید معنا، نه در انتظار ما در پایان مسیر، بلکه چیزی باشد که، در مسیرِ زیستن، آرام آرام خلق می‌کنیم.