رُستن / دگرگشت / رَستن

بیانیه‌ی نمایش:

در میانه‌ی باغ به تماشا ایستاده‌ایم.

غلبه‌ی سایه. زمان از شتاب افتاده‌ست. گیاهان، درهم‌روییده، محو به نظر می‌رسند. درختانْ صبر و سکوت ریشه‌ها را پاس می‌دارند. جریان سبز در گیر پرچین است. 

لحظه‌ای بعد، نور می‌آید و بر وهم باغ می‌تابد؛ هیاهوی نورْ یکپارچگیِ سبز را بر هم می‌زند. 

نجوایی مکرر شنیده می‌شود که به باد می‌گوید: «زمان رَستن رسیده.»