در انتخاب طبیعی یا بقای شایسته ترین ها، محیط نیروی محرکی میشود تا گونه ها طی زمان تغییر کنند و با جهان خود سازگار شوند. انتخاب طبیعی هم می تواند موجب تغییرات کوچکی در گونه ها شود و هم تغییرات بزرگ تری را شکل دهد. در انتخاب طبیعی انباشته شدن تغییرات کوچک در طی زمان میتواند تلفیق تکاملی جدیدی را شکل دهد و گونه های جدید به وجود آورد. انتخاب طبیعی در ذهن محبوبه حسینی با مطالعه، دیدن و جمع آوری گیاهان و گلها و دسته بندی کردن و نهایتا طراحی روی کاغد، شکل می گیرد. فرم دانه ها و ساختار برگ ها اطلاعات و حس های مختلفی را در ذهن هنرمند می نشاند و تنها بخش هایی در ذهن و خاطره او ماندگار می شوند که متفاوت باشند.در واقع محیط و فضای ذهن، نیروی محرکه برای دوام تصویر و حس هستند. در سازگاری با افکار و احساسات هنرمند، فرم ها و خطوط با جان او انس میگیرند. نقطه شروع، یا بذر اولیه، با دیدن شروع میشود و با اشتیاق ذهنی و دید هنرمند به رشد و نمو میرسد و به مرور زمان تکامل می یابد تا نمایشگر حال و هوای رویاها و خیال پردازی های هنرمند باشد. /// نهایتا با رویکردی انتزاعی و تواما هندسی، مثبت ها و منفی ها در هم نوایی با هم، آزاد شده از هر فضای بسته، مکالمه ی گنگ و شاعرانه را شکل میدهند که با نقطه آغاز جهان، با نقطه شروع همه چیز پیوند میخورد و تصویری از ذهن هنرمند به دست می دهدِ؛ نمایش امیال و آرزوها و بلند پروازی ها که با طعم خاک عجین میشوند و با جان ودل هنرمند سازگار و سیراب میشوند. حال اگر زمان برای هنرمند کافی باشد، از تجمع داده ها و آغشته شدنشان به خیال، گونه ای جدید میتواند شکل گیرد. تلفیقی که در طول زمان تصویر یک گیاه را به یک اثر هنری تبدیل میکند.