صدای سکوت مجموعه ی پیش روی، برآیند بی تابی هایم است که در دل طبیعت و به بهانه ی سفر به نقطه ای نا شناخته آرام گرفتند. هر عکس به مثابه سایه ای است که از خود می کارم تا شاید فردایی، روایت خویشتن آن روز، توجیه بخشی منفعل و مسکوت از هویت امروزم باشد. در آستانه ی ثبت هر عکس، جبر و اختیار در حوزه ی تولدی در جدال با یکدیگر در هم می آمیزند و من در صددم تا به مدد پژواک و پرتو محیط، پیدا و پنهان ذهن خود را عینیت بخشم. سارا رشیدی آبان 1397