مرگ انسان‌ها را ارزشمند و رقت انگیز می کند. آنچه آنهارا به حرکت وا می‌‌دارد شرایط شبح وارشان است؛ هرکاری که انجام می‌دهند ممکن است آخرین کارشان باشد؛ هیچ چهره‌ای نبست که مانند چهره‌ای در خواب آستانه محو شدن نباشد. برای انسان‌های فانی همه‌چیز ارزش چیزی بازگشن ناپذیر و در خطر نابودی را دارد.