در حال بارگذاری آرشیو.

در حال بارگذاری آرشیو.
علی رستگار - نمایشگاه فردی
16 آبان تا 25 آبان 1399
نمایشگاهگردان: «انسان ایرانی» میباید در منزلگاه و خانۀ خود احساس امنیت و سکون کند، اما وضعیت متزلزل خانه، او را در نوعی سرگردانی و دیاسپورای دائمی قرار داده است، چه در خانه مانده باشد و چه رفته باشد، سرنوشت او بهنوعی با تعلیق دائمی گره خورده است. ترکیب معماری با صحنههایی سوررئال از جهانی همزمان آشنا و غریب، شبیه به واقعیت روزمره و فرای آن، با به سخرهگرفتن جاذبۀ زمین در تعلیق انسانها در تصویر، رویاهایی با ظاهری شیرین میسازد که هر آینه در انتظار ویرانی، سرنگونی و نابودیاند. انسانهای معلق که در مقابل عظمت سازهها کوچک و به چشم نیامدنیاند؛ -همچون رابطه انسان و طبیعت در تاریخ نقاشی شرق دور- عنصری متاثر و کماهمیتند؛ با این حال با ارائۀ تعلیق و فقدانِ گرانش بهعنوان مهمترین کاراکترهای هر ترکیببندی، سرگردان و رقتانگیز بهنظر میرسند. پسزمینه غالبا یک دست، تکرنگ و فرمهای مهندسی شده و منظم است و قاعدتا باید حسی از استواری و امنیت به ترکیب ببخشد. اما این استواری ظاهری و اولیه با مداخله عناصری همچون داربستها در هر تصویر مختل میشود. گویی تمام آن امنیت و سکون نخستین، منتظر تلنگری است تا بهکلی از هم فرو بپاشد.



120 × 120سانتیمتر

120 × 120سانتیمتر

120 × 120سانتیمتر

120 × 120سانتیمتر

120 × 150سانتیمتر

120 × 150سانتیمتر

120 × 120سانتیمتر