مینا نادری
18 روز تا گشایش
19 شهريور تا 5 مهر 1405
بیانیهی نمایش:
«دیوار لغزان» کاوشی تصویری در باب زمان، حافظه و دگرگونی است. این مجموعه با رجوع به تحولات اجتماعی و تاریخی، تلاش میکند لایههای انباشتهی تجربهی جمعی را به زبان انتزاع بازنمایی کند.
دیوار، در این آثار، نه یک عنصر معماری، بلکه سطحی حامل خاطره است؛ بستری که ردّ حضور، فرسایش، پاکشدگی و بازنویسی را در خود ثبت میکند.فرآیند شکلگیری آثار بر پایهی لایهگذاری، پوشاندن و سایش مکرر رنگ بنا شده است.
این رویکرد، نوعی باستانشناسی بصری میآفریند؛ گویی هر لایه بخشی از روایتی پنهان را در خود نگه داشته و در عین حال، بخشی دیگر را محو کرده است.
بافتهای متراکم و سطوح خراشخورده، تنشی میان آشکار و پنهان ایجاد میکنند که یادآور سازوکار حافظهی تاریخی است: همواره در حال بازسازی، حذف و بازتفسیر.///
پالت رنگی مبتنی بر خاک، اُخرایی، فیروزهای و سبزهای کدر، پیوندی ارگانیک با جغرافیا و زیستبوم فرهنگی برقرار میکند. این رنگها نهتنها ارجاعی به طبیعت و معماری سنتی دارند، بلکه حامل بار عاطفی و تاریخی نیز هستند.
حضور نشانههای گیاهی و فرمهای نیمهانتزاعی، استعارهای از تداوم حیات در بستر تغییر و فرسایش است.
«دیوار لغزان» مخاطب را به مواجههای تأملی دعوت میکند؛ مواجهه با دیواری که ثابت به نظر میرسد اما در حقیقت، پیوسته در حال لغزش و دگرگونی است—چنانکه تاریخ و حافظه نیز هرگز ایستا نیستند.
این مجموعه تلاشی است برای ثبت لحظهای از این حرکت مداوم؛ حرکتی میان ماندن و رفتن، یادآوری و فراموشی