بیانیه‌ی نمایش:

رابطه‌ی انسان و حیوان، فراتر از یک همزیستی ساده و شکلی از حضور است؛ عاری از تقابل‌های انسانی که امکان فاصله گرفتن از وضعیت نمایشی چیزی جز خود بودن را فراهم می‌آورد و در موجب بازگشت به حضوری بی‌واسطه می‌شود.

در جهان امروز که روابط انسانی اغلب با تنش، تداخل خواسته‌ها، ترس از قضاوت و بازی‌های پنهان همرا ه است، انسانِِ خسته از نقش‌های تحمیلی، گاه به حیوان پناه می‌برد، زیرا در دایره‌ی هستی، حیوان «دیگریِِ امن» است.

این نقاشی‌ها روایت لحظه‌هایی از همین حضورند؛ بدن‌ها نه در سلطه‌اند و نه در اطاعت.

حیوان دراین تصاویر نماد نیست، بلکه واسطه‌ای است برای بازگشت به شکلی ابتدایی‌تر و اصیل‌تر از رابطه.

بودنی نزدیک‌تر به سکوت، در واکنش به جهانی که در آن انسان از انسان دور شده است.

مرجان هاتفی