21 خرداد تا 21 تير 1405
بیانیهی نمایش:
نو/ستالژی، مجموعهای است حاصل پرسههای دیداری در خرابه های کاخمعبد پارسه که از آغاز، بنا را بر فراموشی کلیشه نهاده است.
برداشت ِ نگاهِ عکاس، در جستجوی مناسبات زیبایی شناختی مألوف خود، قابهاییست 45 × 90 سانتیمتری.
لتههایی پیشنهادی، اما قابل تغییر و جابه جایی در چیدمان نهایی، براساس فضای نصب.
قابهایی معاصر، برگرفته از نقشها و حجمهایی دوهزاروپانصد ساله. لتهایی که گاه به تنهایی و گاه در کنار هم، راوی ارتباط اجزای مجموعهاند.
ارتباطی ریختشناسانه، که با برداشتهایی چندگانه، داینامیزمِ ِ دیداری ِ معناگرا را فراخوانده، تا صور ت را جان بخشد و به جنبش درآورد.
اینجاست که چیدمان نماهایی نزدیک از آثاری دور، زایشگرِ گسترهی دیداری جدید است و آفرینندهی نوستالژی ِ نو.