بخشی از بیانیه نمایش:

نمایش انفرادی با عنوان «نجیب/وحشی» در گالری اولنی گلیسون برگزار می‌شود.

این نمایش که شامل نقاشی‌های جدید، مجسمه‌های برنزی و آثار روی کاغذ است، چشم‌انداز علی بنی‌صدر را از خلال رسانه‌های گوناگون به نمایش می‌گذارد.

«نجیب/وحشی» مجموعه‌ای از نقاشی‌ها را دربرمی‌گیرد که توانایی بنی‌صدر را در کاوش و بازتاب ناخودآگاه جمعی نشان می‌دهد. ///

ترکیب‌بندی‌های چندلایه و بی‌کانون او هم به چرخه‌های تاریخی اشاره دارند و هم به گردباد تصاویر در عصر اطلاعات امروز.

این اشاره‌ی ظریف به فناوری که در آثار بنی‌صدر مضمونی تکرارشونده است، راه‌هایی را یادآور می‌شود که از طریق آن‌ها عرصه‌ی دیجیتال بر فرهنگ بصری سایه می‌افکند و ادراک ما را دگرگون می‌سازد.
 
عنوان نمایشگاه، مفهوم «وحشی نجیب» را به عنوان اسطوره‌ای که هنوز زیربنای اندیشه‌ی مدرن است، به نقد می‌کشد.

لایه‌های نخستین نقاشی‌های او که حاصل حرکات آزاد و غریزی قلم‌مو هستند، بدن‌های انسانی، موجودات ترکیبی و نمادها را هدایت می‌کنند و عمق بصری و روایی اثر را شکل می‌دهند.

بنی‌صدر اغلب آثار خود را با الهام از مواجهه‌های دگرگون‌ساز در متون کهن و اسطوره‌ای می‌نگرد مانند دیدار گیلگمش و انکیدو، مولانا و شمس، یا آپولون و دیونیسوس، و نیز مواجهه‌ی «خودِ عقلانی» با «دیگریِ درونِ وحشی» در کهن‌الگوی یونگی آنیما و آنیموس.

این مواجهه‌ها جهانی را در هم می‌شکنند و دریچه‌ای به جهانی دیگر می‌گشایند؛ همان چیزی که ویلیام باتلر ییتس (W. B. Yeats) آن را «زیبایی هولناک» می‌نامید — لحظاتی از گسست که واقعیت‌های نو می‌آفرینند.

بنی‌صدر سورئالیسم را یکی از تأثیرگذارترین جریان‌ها بر زبان بصری خود می‌داند.

برای بنی‌صدر، تعهد سورئالیسم به تخیل راهی است برای مواجهه با جهان تصویری گسسته‌ی امروز، جایی که خودِ ادراک زیر هجوم قرار گرفته است.

نمایشگاه «نجیب/وحشی» برای نخستین بار مجسمه‌های برنزی بنی‌صدر را در یک گالری و در شهر نیویورک به نمایش می‌گذارد.

این آثار که از مواد طبیعی قالب‌گیری شده‌اند، شکلی حسی، کهن و در عین حال آینده‌نگرانه دارند — گویی هم به ژرفای اسطوره بازمی‌گردند و هم به سوی امکان‌های خیال‌انگیز آینده دست می‌گشایند.

همچنین مجموعه‌ای از نقاشی‌ها و طراحی‌های جوهر، پاستل و زغال روی کاغذ در نمایشگاه ارائه شده‌اند که بازتاب‌دهنده‌ی تمرین روزانه‌ی بنی‌صدر در طراحی خودانگیخته است؛ تصاویری ناخودآگاه که آماده‌ی ترجمه به ترکیب‌های نهایی یا رسانه‌های دیگرند.