2 +بـا افـتخار نـمايـشگاه آثـار چنگیز شـهوق بـا عـنوان «چنگیز شـهوق: سه دهه آثـار» را بـرگـزار میکند. این نمایشگاه در روز جـمعه 19 شهـریور 1400 گـشوده میشود و تـا جمعه 2 مهر ماه ادامه خواهد داشت. این نمایشگاه بـا همکاری مـوزه مـرکز نبشی* و چیدمان فیروزه ثقفی و پارمیس افخمی برگزار خواهد شد.
چنگیز شهوق نـقاش و مجسمهساز پیشگام نوگرا در سال 1312 در باکو بـه دنیا آمد و در سه سـالگی بـا خانوادهاش بـه تهران مهاجرت کرد. او در سال 1331 شـروع بـه تحصیل رشتهی سفالگری و سرامیکِ هنرستان تجسمی پسران تهران کرد و در سـال 1336 بـرای تحصیل نقاشی وارد دانشکده هنرهای زیبای تهران شد. زندگی کاری شـهوق بـه تـنوع و گسـتردگی رویکردهای هـنری و کارمادههـا و قالبهای ارائه آثـارش شناخته میشود. در پنج دهه فعالیت فـرهنگی و هنریاش ردپای او در بسیاری عرصههـای هنر معاصر ایران، از همکاری نـزدیک با وزارت فرهنگ گرفته تا تدریس و برپایی نمایشگاه دیده میشود.
شهوق نمایشهای انـفرادی و گروهی بسیاری در ایران و خـارج از ایران داشته که مـهمترین آنها شرکت در بیینال تهران و ونیز و پـاریس اسـت. فـعالیت هنری حرفهای او بـا نمایشی گروهی در انجمن ایران و آمریکا در سال 1335 و نمایش دو نفره از نقاشیها و مجسمههایش بـا کورس سلحشور در گـالری اسـتتیک در سـال 1336 شـروع میشـود. شـهوق در دوران زنـدگیاش پـنج نـمایش انـفرادی از آثـارش ارائـه کرد و در حـدود چهارده نـمایش گروهی شرکت داشته است. او دو بار، در سـومین و چـهارمین بیینال نقاشی تهران، بـرندهی نشان افـتخار و کمکهزینهی سفر بـه ایتالیا شد و مدتی مقیم خانهی هنرهای پاریس بوده است. دههی 40 شمسی پرکارتـرین دورهی کاری شهوق است و بینال چهارم تهـران در سـال 1343 نمایشی از بهترین آثار او بوده اسـت. شهوق پـس از بازگشـت از ایتالیا به تنوع درگیریهـایش بـا مـوادی چـون سیمان، آهن و پلکسیگلس و فایبرگلس افـزود و آثاری ترکیبی از این مواد خلق کرد که گاهی از تاثیرات واکنشهای شیمیایی مواد نیز در تولید اثر بهره برده بود.
شهوق در کنار خلق آثـار هنری همواره در زمینهی مدیریت هـنری هـم فـعال بـود و بـعد از دهـه شکوفـایی عـلاوه بـر ادامـهی کار هـنری به همکاری بـا نهادهـا و وزارت فرهنگ و همینطـور طراحی گـرافیک پـرداخت و در دهـههـای بـعد از انقلاب اسلامی ایران بـه تحقیق و تدریس در دانشگاه روی آورد. گرچـه فعالیت شهوق از دهـهی 50 بـه بـعد رفتهرفته محدود شد امـا این تـنوع و گـرایشش بـه تجـربـه بـا مـواد در اغلب آثـار او باقی ماند. او در دو دههی آخر زندگیاش به خلق و نمایش آثارش ادامه داد و روی تحقیق بیشتر در مورد سرامیک و تدریس متمرکز بود.
چنگیز شهوق در سال 1375 در تهران درگذشت.
نمایش حاضر منتخبی از آثـار شـهوق بـرای بـررسی تـنوع و پیچیدگی در کار اوست. آثـار بـه نمایش درآمـده مجموعهای از نقاشیهـا، نقشبرجستههـا و مجسمههای او مـتعلق به دهههای 50 ،60 و 70 شمسی هستند. گرچه پیچیدگی ذهن و کارمادههای او در همین مجـموعهی گزیده هـم عیان است، آرشیو اطلاعات تاریخ نمایشگاههای او امتدادی تاریخی برای هر کدام از بخشهای زندگی هنری و طیف وسیع رویکردهای هنریاش فراهم میآورد تا از گسترهی فعالیتهایش درک بهتری به دست دهد.