10 اسفند تا 24 اسفند 1403
بیانیه نمایش:
درخت طوبی که از درختان اسطوره های ایرانی است در دریای فراخ کرت همانجایی که سیمرغ آشیانه دارد نشو و نما میکند.
نامش به معنای “درمان همه دردها” است و در کتاب اوستا آمده که همهٔ داروهای درمانبخش و همچنین تخم همهٔ گیاهان بر این درخت نهاده شدهاست.
در مینوی خرد آمده که هرگاه سیمرغ از درخت طوبی برخیزد هزار شاخه از آن درخت برویَد و چون بنشیند هزار شاخه از آن بشکند و تخم آن پراکنده شود. ///
شهابالدین سهروردی در کتابچه عقل سرخ مینویسد که درخت طوبی درختی عظیم است در بهشت.
هر میوه و ثمره که تو در جهان میبینی بر آن درخت است. سیمرغ آشیانه بر طوبی دارد.
«بامداد سیمرغ از آشیان خود بهدر آید و پر بر زمین بازگستراند، از اثر پَر او میوه بر درخت پیدا شود و نبات بر زمین.»
هنرمندان