بیانیه نمایش:

مریم رحیم‌پور با «سرد» موقعیتی مرزشکن خلق می‌کند.

بافته‌هایی چگال، شکل‌پذیر و مقاوم که به هیئت اندام‌واره‌ای ریخته، زرهی کهن یا جداری تیره و سنگین درآمده‌اند تا عامدانه به فضای مابین هنرمند اثر و مخاطب دست‌اندازی کرده و فواصل را مخدوش سازند. ///

در مواجهه با این آثار دست ما از خود فراتر رفته، ساختار منظم و ضابطه‌مند بافتار را فشرده و منقبض و یا منفک و منبسط می‌کند.

عمل دست‌ورزانه‌ی مریم رحیم‌پور در پروسه‌ی تکراری ساخت حلقه‌به‌حلقه توده‌ای بی‌شکل را قوام بخشیده تا بدنی نامرئی را نمایان سازد.

بودن درهم‌تنیده‌ی ما و اشیا در جهان بدنمند و از یک بافت و گوشت است.

گوشتی مشترک، بی‌ثبات و لخت که تن به جاذبه سپرده و با گشودگی موقعیتی فعال را برای مخاطب فراهم می‌نماید.

با مداخله در حجم لغزان مجسمه و وضعیت آن مرز میان ما می‌شکند؛ گویی خود را لمس می‌کنیم و به واسطه‌ی تن مرئی اثر با امر نامرئی مواجه می‌شویم. نمایش «سرد» گردهمایی زره‌واره‌هایی است که بدنی غایب را پدیدار می‌کنند.

نگار نادری‌پور