بیانیه‌ی نمایش:

سنگ، واژه‌ی خاموش طبیعت و نماد استحکام است.

این ابژه‌ی سنگین، نتیجه‌ی شکاف در پاره‌هایی بزرگتر است که بعد از هربار شکستن، سبک‌تر شده؛ اما هویت سنگ‌گونه‌ی خود را حفظ می‌کند.

شیوا کاکاوندی در ادامه‌ی جستجوی خود برای فهم هندسه سنگ، با مفاهیمی هم‌چون نور و تعلیق بازی می‌کند.

تلاش  او تناقضی در کاراکتر اصلی سنگ را نشانه رفته است.

سبکی و سنگینی.

جمال عرب زاده