بیانیه‌ی نمایش:

هنر از سرآغاز بشریت وجود داشته است. در پیچ وخم تاریخ، هنر همچون نوری است که حقیقت را به نمایش می‌گذارد.

تاریخچه نمایش آثار هنری، مسیری پر فراز و نشیب از دل معابد باستانی تا گالری‌های پرشور شهری، روایتی از تکامل اجتماعی و اقتصادی انسان‌هاست.

در قرن نوزدهم، با انقلاب صنعتی و ظهور نمایشگاه‌های جهانی، هنر به استقلالی نوین دست یافت و گالری ها هنری به مهم‌ترین صحنه‌های تجارت این گنجینه‌های بی‌همتا تبدیل شدند.  ///

گالری‌ها همواره در صف نخست حمایت از هنرمندان و جنبش‌های هنری ایستاده‌اند، در بطنشان، تاریخ و نوآوری دست در دست یکدیگر، به هنرمندان فرصتی می‌دهند تا رویاهای خود را در قالب رنگ ها و شکل‌ها تجلی بخشند . 
در یک نمایشگاه گروهی، هنرمندانی با حس و حال مشترک گرد هم می آیند، اگرچه ممکن است یکدیگر را نشناسند و غریبه به نظر آیند.

هر تابلویی روایتگر داستانی منحصر به فرد است، اما در کنار هم، این روایت ها به سمفونی‌های هماهنگ تبدیل می‌شوند که بیننده را به سفری درونی دعوت می‌کند.

دَرْهَمْ‌کُنِشْ به معنای تعامل و تداخل (Interaction) است. عملی‌ست که میان دو یا چند موجودیت، پدیده، یا فرایند – که اثر متقابل برهم دارند – رخ می‌دهد . هنگامی که دو یا چند چیز، به کنش و واکنش با هم میپردازند، گویند که آنها با یکدیگر درهمکنش دارند. 

گالری اکنون در هر فصل فراخوان عمومی می‌دهد، اما این بار نخستین فراخوان خصوصی خود را منتشر کرده است. 

این هنرمندان از میان هزاران تصویر و اثر پنهان در فضای مجازی و با دقت و ظرافت شگفت‌انگیز الگوریتم های اینستاگرام، با حس و حال مشترک از میان دریای بی پایان پست‌ها و لایک‌ها پیدا و به یکدیگر پیوند داده شده اند. این تعامل و تداخل _درهمکنش_ میان فناوری و هنر، باعث پدید آمدن این نمایشگاه شده است.

این نمایشگاه بدون همکاری و هماهنگی مائده حاجیان میسر نبود.