بیانیه‌ی نمایش:

شاید ساده‌تر از آن است که موضوع مواجههِ هر روزه‌مان باشد، بایدِ نفس کشیدن.

همچون سایر گونه‌های زیستی، ما نیز هر روز با احساس تهدید شدن و تردید به تغییرات هر روزه اطرافمان می‌نگریم. کم فروغ شدن یک شعاع نور یا نزدیک شدن یک سایه ناآشنا می‌تواند به معنای سلب داشته‌هایمان باشد.

دایره زندگی و امکانی که هر روز کوچک‌تر و کوچک‌تر می‌شود تا اینکه به نقطه‌ای تبدیل می‌شود و همچون لکه‌ای در خاطرات دیروزمان سنگینی می‌کند.

«بگذار نفس بکشم» درباره تلاش‌های هر روزه ما برای ممکن کردن زندگی است و مبارزه و تقلایی که به تعداد نفس‌هایمان ادامه دارد.