بیانیه‌ی نمایش:

زیست مدرن و تجربه فرهنگی جدید باعث شده تا ارتباط انسان با طبیعت کمتر و گاه متفاوت‌تر شود و آن رابطه مسالمت‌آمیزی که پیش‌تر میان انسان و طبیعت به مثابه مادر وجود داشت، امروز شکل استثماری و سلطه‌طلبانه پیدا کند. در چنین وضعیتی آن طبیعت بکر یا فراموش شده و یا پس از تخریب جایش را به محیط زیست تصنعی داده است.///

در واقع تفکر انسان‌محوری به عنوان عامل ویرانی، واقعیت را منحصراً از چشم‌انداز انسان بررسی می‌کند و انسان امروزی با نگرش و رویکرد انسان‌محورانه خود را مرکز عالم دانسته و با سلطه بر طبیعت در راستای مصرف‌گرایی و صنعتی‌شدن به بهره‌کشی از طبیعت و تخریب محیط زیست می‌پردازد.

از طرفی دیگر نگاه زیست‌بوم‌محور بر این باور است که انسان جزئی از طبیعت است و طبیعت و محیط زیست ارزشمند هستند و می‌توان به طبیعت و محیط زیست در مقام مادری که انسان در دل آن پرورش می‌یابد نگریست و به حفاظت از آن پرداخت.

اگر چه از ابتدای تاریخ هنر طبیعت در آثار هنری و ادبی همه اقوام تجلی‌یافته و منبع الهام بسیاری از هنرمندان بوده است اما در جهان کنونی مشکلات و دغدغه های زیست محیطی توجه هنرمندان را بیش از پیش به خود جلب کرده و واکنش هنرمندان نسبت به این مساله مهم در آثار هنری نمود یافته است، در این راستا شاهد نگرش اخلاق‌محورانه، دغدغه‌مندانه و آگاه‌سازی بشریت در حوزه اخلاق زیست محیطی هستیم.

به عبارتی یکی از راه‌های بازگشت به طبیعت و دوستی و محافظت از محیط زیست در مقابل تهدیدات سلطه‌طلبانه نمایش مضامین مربوط به طبیعت در آثار هنری است. هنر و در اینجا عکاسی محملی می‌شود برای بازتاب پدیده‌های طبیعی، ارتقای رابطه ما با طبیعت، ستایش طبیعت، بازنگری رابطه فرهنگ و طبیعت، زمینه‌سازی نگرش جدید نسبت به طبیعت و بیان آموزه‌های اخلاق زیست‌محیطی.

حال می‌تواند این نمایش دارای تطابق مکانی باشد و ارتباطی واضح و مبرهن میان امر بازنمایی شده و مرجع مکانی وجود داشته باشد، می‌تواند استعاری و شاید غیرمکانی باشد و به ناکجاآباد و فرامکان اشاره کند و تفسیری نو از رابطه انسان و طبیعت به دست دهد.

پژمان دادخواه