بیانیه‌ی نمایش:

روزهایی که ناآگاهی، آگاهی و فرا آگاهی درباره هر چیزی در یک سطح قرار گرفته بود، همه می‌دانستند و در زندان غور بنیادین مسخ شده بودند، افول خورشید حیات به قدری سوزان بود که جنبنده‌ای از درک آن طفره نمی‌رفت، اما بشر قمار میل را باخته بود و از هر یافته‌ای به هر دلیلی دلزدگی داشت و ستیغ اقدام را پیش از آخرین افول ستاره به زمین انداخته بود.