عطیه چارویی
20 آبان تا 25 آبان 1401
بیانیه نمایش:
هنر در طبیعت نهفته است و متعلق به کسی است که آن را از طبیعت استخراج میکند. هنر می تواند به کیفیت زندگی بیفزاید و اگر هر انسانی بتواند زندگیاش را به صورت هنرمندانهای خلق کند که در نهایت به اثری که از خود خلق کرده آفرین بگوید در نهایت از زندگی لذت ببرد و در واقع آن یک هنرمند است . هنر جهانی گسترده است که ناگریز وجود ما را به گوشهای از خود معطوف کرده است. هر کدام از ما به میزان درک و آگاهی به گونهای وجهی از آن را در زندگی خود بازتاب میدهیم . شاید قطعـهای از شعر یا سکانسی از فیلم یا ملودی از موسیقی و یا صحنهای خلق شده از یک نقاش و یا ..... و حال من نیز به واسطه علاقهام به دریا و گل از میان پدیدههای طبیعی خواهان این بودم که با دیدگاه و بیان شخصی خود دریا و گل را نه به صورت واقع گرا بلکه به صورت انتزاعی و شاعرانه خلق کنم .دریا و گل از دیدگاه من سرشار از حس آرامش و عظمت و زیبایی است . منشأ حیات و مظهر زندگی است. من برای خلق آثارم جنس رنگ را در ذهن خود مجسم می کردم و پس از هماهنگی های انتزاعی و روابط رنگ استفاده شده در پرده نقاشی بیانگر حالت درونی ام موقع بـه تصویر کشیدن تخیلاتم بود.///
رنگ قرمز که به ندرت دیده می شود بیانگر وجـود گـرمـا بخـش اسـت و رنگ های سرد بر روی پرده نشان از آرامش بی نهایت است. این محوی آثارم شاید مانند مسافری است که میان ماندن و رفتن مردد است که طوفانی شود یا روی خوشی را به ما نشان دهد. تاش هایی که در آثارم دیده میشود نشانگر بارقه هایی از آینده ای نه چندان دور است . با چرخش توفانی قلمو رنگهای درخشان و شکلهای انتزاعی درون مایه شاعرانه از نقاشی هایم را برای همگان آشکار میکنم و بخارهای رنگ آمیزی شده ترنر را در ذهن ما یادآور می شوند . مـن در پی یافتن معادل بصری برای مجموعه ای از احساسهای غیر بصری بودم که درونم را هیاهو و غوغایی فرا گرفته که باعث سردرگمی و دوگانگی وجودم می شود و ممکنه گاهی به بن بست برسم ولی باز تلاشمو می کنم که به نتیجه دلخواهم برسم. من بر این باورم که زندگی پر از پستی و بلندی هست : مثل دریای طوفانی و یا مثل گلی که در حال تلاش برای زنده ماندن است . ولی چیزی که قابل تأمل هست این است که دریا همیشه طوفانی نیســت و مـا هم بعد از سپری روزهای سخت ، امید در دلمان جوانه میزند و سر آغاز دوباره زیستن می شود.
نمایشگاهگردان: