بیانیه نمایش: 

مرز و سرگردانی دو کلمه‌ای که قرار گرفتن آن‌ها کنار هم همواره چالش برانگیز است . مرز به معنای سرحد با حد فاصله میان کشورها که محدوده‌ای ایجاد می‌کند و سرگردانی  به معنی حیرانی و درماندگی است این دو کلمه به واقع اساس عکس‌های جواد پورصمد از واقعه چند هزار آواره کرد عراقی را شکل می‌دهد که سال ۱۳۷۰ در پی‌نجات خويش از کشتار جمعی رژیم صدام، خانه و کاشانه خود را ترک کرده و سعی در گذر از مرز غربی ایران در شهرهایی چون سردشت، زیوه و پیرانشهر در استان آذربایجان غربی داشتند چهره‌های درمانده و حیران در تقابل با مرز، تقابل رهایی و گذشتن در برابر محدوده است. اما نقطه دردناک در آینده‌ای نامعلوم است که در هر دو تصمیم موج می‌زند. عبور از محدوده شاید بتواند آن‌ها را وارد سرزمین دیگری کند و سرگردانی آن‌ها کمتر شود اما هویت آن‌ها در آن سوی مرز جا می‌ماند.///

جواد پورصمد به همراه تک تک این آوارگان سعی در عبور از مرز و محدوده را دارد عبور از مرز مستند گزارشی صرف و رسیدن به نگاهی فرا متنی درباره وضع اسفناک انسان معاصر. او با نزدیکی هر چه بيشتر به آوارگان سعی دارد نگاه انسان دوستانه‌ی خود را در قالب کادرهای عمودی شکل دهد. کادرهایی که هر کدام درد و رنج عظیم انسان بی خانمان را از طریق نگاه‌های خیره و پاهای  برهنه اش می کاود. تنها دارایی انسان‌هایی که در داخل کادرهای جواد پورصمد قرار گرفته‌اند بطری آب و مقداری وسایل گرمایشی است. اگرچه این مقدار برای گذر از محدوده بسیار اندک است. مادران به همراه کودکان سعی در گذر از مرز سرگردانی دارند. پدران به همراه فرزندان خود  کوله بار  آوارگی خود را بر دوش می‌کشند تا شاید آن ها هم بتوانند مرز سرگردانی را رد کنند. اما به راستی انسان کی می‌تواند به مرز ثبات و آرامش برسد. آیا این حد از سرگردانی و درماندگی کافی نیست!؟ سوالی که فارغ از هر قومیتی بارها در میان کادرهای جواد پورصمد از مخاطب پرسیده می‌شود .