در این مجموعه سعی بر تصور شمایل قهرمانان شاهنامه داشتم. و برای آن از داستان هرکدام بهره گرفتم چرا که داستان‌ها صورت‌ها را شکل می‌دهند.

و بعد صورت‌ها بیانگر داستان از سر گدشته می‌شوند. و حتی شاید بیانگر طالعی که در انتظار مردمان بوده. و اینگونه است که روایت این شخصیت‌ها شکل گرفته.

تهمورث آن که دیوان را به بند کشید و آنگاه امانشان داد تا زبان و خواندن و نگارش به وی آموختند.///

ضحاک ( بیوراسب) که ابلیس بوسه بر شانه‌اش زد و شانه‌ها رستنگاه ماران گشت و مغز جوانان خوراکشان. نیز ضحاک شهرناز و ارنواز را از جمشید به غنیمت گرفت و جمشید را کشت.

گردآفرید زنی که لباس رزم مردان به تن کرد و با سهراب جنگید.

دیو سفید که سیاه بود و موی سفید داشت و در مازندران با رستم جنگید.

فریدون که از شیر برمایه خوراک داشت تا به جوانی رسید پس با گرز گاوسر به نبرد ضحاک رفت و به بندش کشید و امانش داد تا هنوز.

زال که زال بود پس سیمرغ پرورشش داد و رستم پسرش بود.

رستم که سترگ بود و زور و غرور و رخش داشت. رخش سرخ و سفید بود و اژدها‌کشی می‌دانست.

سهراب فرزند رستم که نصیبش از پدر غرور بود و بازوبند بود و به جستجوی پدر رفت و به دست او کشته شد.

سیاوش که آتش بر او سرد شد تا سوگندش باشد به بهتان سودابه.

اسفندیار که رویین‌تن بود و از هفت‌خوان گذشت و با رستم جنگید به سودای پادشاهی که نشد.