آثار پیش رو بازنگری تجربیات نقاشی و تصویرگری من است، با الهام از آثار هنرمندان سورئالیست و کاراکترهای نگارگری ایرانی همراه با مفهوم جدیدی از هویت در هنر معاصر. اساسا میل به هویت ایرانی و همراه شدن آن با بی‌هویتی هنر معاصر چالشی‌ست که آثارم سعی در بازنمايی آن دارد. سنگ‌ها، درخت‌ها، ساختمان‌ها، اسب‌ها، گل‌ها و آدمک‌ها، عناصری که هر کدام می‌تواند در ترکیب با دیگری فضایی برزخی و وهم گونه ایجاد کنند، سنگ‌هایی که بی مهابا فرود می آیند، گل‌هایی که زندگی و مرگ را هر روز تجربه می‌کنند و اسب‌هایی که همراه صاحبشان به خواب فرو رفته‌اند. فضاییست که رنج بی‌هویتی را به تصویر می‌کشند و راه درمانش گویا فروخفتن در مکانی امن با دیوارهای بلند و مستحکم است. اما برایم جذاب است، مخاطب برداشت شخصی خود را در ارتباط با آثارم داشته باشد. به بیان دیگر خیال هر مخاطب روایتی منحصر به فرد از ذهن خود منعکس می‌کند، روایتی استثنایی برای خواب زمستانی هنر معاصر ایران.