در مجموعهی "تهران تحت فشار" به شکلی بیپرده و مستقیم، بلعیده شدن حاشیه شهر را توسط کلانشهر تهران، و زندگی روزانهی شهروندان در کنار دکلهای فشار قوی چونان همسایههایی شوم که نه تنها سلامت جسمی و روانی آنها را تهدید میکند، که جغرافیای بصری مخربی را نیز شکل بخشیده است، در چند منطقه از تهران به تصویر کشیدهام. در روند خلق مجموعه، از دوربین پولاروید بهره بردم، به خاطر بیواسطگی صریح آن، و همین طور درنگ و تأمل بیشتر بیننده در همان حسی که من در مواجههی لحظهای با زندگی تحت فشار مردم در کنار و پیرامون دکلهای برق دریافتش کردم. آن روزمرگی خطر آفرینی که مردمان محلی، روزانه با آن میزيند و نه امکان اصلاح و تغيير مكان دكلها را دارند و نه جلوگیری از خطرات زیست را در کنار آنها بر جسم و جان خود، انگار که آنها هم با پولارویدی به دست، بدون امکان دستکاری و رتوش و برش، تنها نظارهگر این شیوهی تحمیل شده بر زندگی خویشاند.
مسعود مومنها
