درد دارد درد می‌کشد، وقتی انسان معاصر را می‌بیند که میان انبوه دانسته‌هایش گرفتار و مستأصل مانده. درد دارد درد را تماشا می‌کند که در درون انسان حرکت می‌کند و بی مسیری مشخص، مقصدش را پیدا نمی‌کند. درد دارد درد می‌زاید در زهدان تاریک انسانی که مهر را گم کرده است و عشق را فراموش. درد شاهد ساکت و پیر و فرتوت ابتدا و انتهای زیستن تمام انسان‌هاست. انسان امروز میراث دار تکه تکه دردهای تاریخ است. پوسته‌ای که هر بار نو می‌شود از رنج زیستن.