در زبان پهلوی برای آنچه گستردنی‌ست واژه‌های گوناگونی به کار برده می‌شده است که بت یکی از آن‌ها و به معنای فرش است همان فرشی که شناسنامه‌ی مادر مرزبندی‌های فرهنگی‌ست. فرشی که زندگی زن ایرانی از تاريخ دور تا امروز بربستر آن گسترده شده و گسترش یافته است و گویی تمام احوالات او همچون: (غم و شادی، غريزه و لذت، وصال و فراق، کامیابی و ناکامی، ظلم و رنج و ...) بر تاروپود آن نقش بسته است و روایت‌گر رویدادها، رخدادها و داستان‌های زندگی زن ایرانی بوده و هست. و اما نقوش فرش به جا مانده در کارگاه‌های فرش‌بافی از زیر خروارها خاک فراموشی بیرون آورده شده تا بستر روایت من باشد از لحظه‌ها و گوشه‌هایی از زندگی زنان ایران.