انسان درهرزمان و مکان به گویی نیازمند فضایی ست تا خویشتن خودآگاه و ناخود آگاه را معنا بخشد و کنکاش کند؛ پیرامون خویش را از زوایای دیگر ببيند و بشناسد تا بتواند حقيقت وجودی خويش را معنا دهد. او با انعکاس تصویر خود و محیط پیرامونش فضايي را کشف می‌کند که موجب شناخت عمیق‌تر از اصالت حقيقی خويش درهستی می‌شود. باقرارگيری انعكاس هستی اعم از انسان و محیط پیرامونش به مخاطب این امکان داده می‌شود که زوايای دید خود را آگاهانه‌تر از پیش انتخاب کند و در آخر به بررسي خويش با ذهنی باز و عميق‌تری بپردازد.