جهان می‌تواند به شکل هایی بی‌نهایت متفاوت تر از چیزی باشد که هست. در این صورت اشیا شکلی متفاوت‌تر از آن خواهند بود که در جهان واقع تجربه کرده‌ایم. جهان واقع امکان تجربه‌ی چیزهایی را می‌دهد که وجود دارند و اگر جهان ممکن دیگری را تصور کنیم، با وضعیتی مواجه خواهیم شد که هرگز آن‌ را تجربه نکرده‌ایم. ذهنیت‌گرایی یا سابژکتویسیم نقیض تفکری است که جهان را مستقل از ذهن خود تجربه می‌کند. بازنمایی‌های ذهنی در واقع نمایش‌های ذهنی‌ای هستند که تجربه‌ی چیزهایی که تجربه نشده‌اند را امکان‌پذیر می‌کنند. در نظریه‌ی بازنمایی ذهن یا منتال ریپریزنتیشن وجود واقعی بازنمایی‌های ذهنی را به عنوان واسطه‌ای بین موضوع مشاهده کننده و اشیا مشاهده شده فرض می‌کنند که این واسطه‌ها اشیای آن جهان را تشکیل می‌دهند. در مجموعه‌ی "من یک غول با شعور هستم" از محمد جعفر پاکروان با جهانی روبرو می‌شویم که یا آن را به این شکل تجربه نکرده‌ایم یا دست کم در تجربه‌ی جهان زیسته‌ی واقع ما نیست. افشین کوشا