هزارتو، مكانی مشتمل بر راه های پیچ در پیچ که پیدا کردن مدخل و مخرج آنها بسیار صعب باشد. در هزارتو نوعی گوناگونی در راه ها و امكان همزمان بین گم‌شدن و پیداشدن وجود دارد. تنها قانون هزارتو تصادف است و نمی‌توان در درون يک هزارتو با یک قانون استدلالی عمل کرد. باید به طور تصادفی از بین دو راهی که وجود دارد، یکی را انتخاب کرد و تنها امید داشت بر تصادف نیز در كليتش، نظم حاکم است، همانگونه كه بورخس در كتابخانه‌ی بابل می گوید:"كتابخانه نامحدود، اما دورانی است. اگر مسافری ابدی در هر يك از جهات سفر كند، پس از طی قرون نامعلوم، متوجه خواهد شد كه همان كتاب‌ها با همان بی‌نظمی تکرار می‌شود كه خود این تکرار به نظم تبدیل می شود"؛ نظم تنها تكرار تصادفيست كه بارها تکرار شده است و ما آن را قانون نامیده‌ایم./// متاثر از ادبیات معاصر جهان، آثار نویسندگانی همچون هاروکی موراکامی وجوه مشترکی را در پرداختن به ساختار هزارتویی یافتم، بدين منظور به بررسی ساختار هندسی فضایی و پیوستگی غایی رویدادهای پیش بینی ناپذیر و آشوب -زده پرداخته ام، سرگشتگی عناصرم كه از فقدان و حسرتی ابدی آغاز می شود و باتصورسیر قهقرایی زمان و در هزارتویی دورانی و همواره در حال گسترش، كه در آن آینده را به یاد می آوریم و از گذشته هیچ نمیدانیم ادامه می یابد؛ به گونه ای كه مخاطب در هزارتویی از عناصر آشنا و ناآشنا و درتعلیق بین رويا و واقعیت قرار گیرد، به جستجو بپردازد، در بی زمانی، خاموشی و انجماد فضاهای كلاژ شده به دام بیافتد و در انتهای این جستجوی عبث به پوچی(futility) جهان طرح ریزی شده ام پی ببرد.