دوازدهمین دوسالانه ملی هنر سرامیک ایران

انجمن هنرمندان سفالگر با حمایت اداره کل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با همکاری موسسه‌ی توسعه هنرهای تجسمی معاصر، دوازدهمین دوسالانه ملی هنر سرامیک ایران را در دی ماه 1403 به مدت سه هفته، در تهران برگزار می‌کند.

این دوسالانه با هدف پرداختن به قابلیت‌های رسانه‌ی سرامیک و همچنین توجه به بیان شخصی هنرمندان، درونمایه‌ی «بی‌کرانگی» را در نظر گرفته است. بی‌کرانگی را می‌توان حالت یا چگونگی امر بی‌کران دانست، این بی‌کرانگی در برابر کران‌مندی معنا پیدا می‌کند. در طول تاریخ، انسان نوعی از هر دو نگاه را به جهان فیزیکی و متافیزیکی داشته است. همان میزان که کران‌مندی به انسان حس امنیت و نظم برای تعریف رویدادهای پیرامون خود را می‌دهد، در مفهوم بی‌کرانگی با وجود عدم صورت‌بندی و ایجاد وهم از هستی ناپیدا، می‌توان نمود آزادی و خلاقیت برای ساخت جهانی نو رامشاهده نمود. دوسالانه دوازدهم هنر سرامیک با توجه به خاستگاه‌های فرهنگ بومی و در پس رخدادهای اجتماعی شکل‌گرفته، همسو با جامعه در حال تغییر، به دنبال نوآفرینی و نمایش نگاه‌های دیگرگون در هنر سرامیک معاصر است.

در دوازدهمین دوسالانه‌ ملی هنر سرامیک ایران، براساس اهداف تعیین‌شده دو بخش برای نمایشگاه آثار درنظر گرفته شده است: بخش «هنرمندان سرامیست» و بخش «کیوریتوریال». دو بخش نیز خارج از نمایشگاه، به جهت برگزاری نشست‌های پژوهشی و بازدیدهای آموزشی برنامه‌ریزی شده است.

اهداف دوازدهمین دوسالانه ملی هنر سرامیک ایران

رویکردهای اجرایی دوسالانه

بخش رقابتی:

بخش غیر رقابتی: